Eliasz na górze Karmel

1 Księga Królewska 18, wersety od 21 do 40 21 Wtedy Eliasz przystąpił do całego ludu i rzekł: Jak długo będziecie kuleć na dwie strony? Jeżeli Pan jest Bogiem, idźcie za nim, a jeżeli Baal, idźcie za nim! Lecz lud nie odrzekł mu ani słowa. 22 Rzekł więc Eliasz do ludu: Ja jeden tylko pozostałem jako prorok Pana, proroków Baala zaś jest czterystu pięćdziesięciu. 23 Niech nam przeto dadzą dwa cielce. Niech oni wybiorą sobie jednego cielca i poćwiartują go, i położą na drwach, lecz ognia niech nie podkładają. Ja również przygotuję jednego cielca i położę go na drwach, ale ognia nie podłożę. 24 Potem wzywajcie wy imienia waszego boga, ja zaś będę wzywał imienia Pana. Ten zaś Bóg, który odpowie ogniem, ten zaiste jest Bogiem. I odpowiedział cały lud: Dobrze, niech tak będzie. 25 Następnie Eliasz rzekł do proroków Baala: Wybierzcie sobie jednego cielca i przygotujcie go pierwsi, gdyż was jest więcej, i wzywajcie imienia waszego boga, lecz ognia nie podkładajcie. 26 Wzięli tedy cielca, którego im dano, oprawili go i wzywali imienia Baala od rana aż do południa, mówiąc: Baalu, wysłuchaj nas. Lecz nie było żadnej odpowiedzi. Wykonywali przy tym taniec kultowy wokoło ołtarza, który wznieśli. 27 A gdy nastało południe, Eliasz zaczął drwić z nich, mówiąc: Wołajcie głośniej, wszak jest bogiem, ale może się zamyślił lub jest czym innym zajęty, lub może udał się w drogę, albo może śpi? Niech się więc obudzi! 28 Wołali więc głośno i według swojego zwyczaju zadawali sobie rany nożami i włóczniami, aż krew po nich spływała. 29 A gdy minęło południe, oni trwali jeszcze w swoim upojeniu aż do pory składania ofiary z pokarmów, ale nie było żadnej odpowiedzi. 30 Wtedy Eliasz rzekł do całego ludu: Przystąpcie do mnie. A gdy cały lud zbliżył się do niego, on naprawił zburzony ołtarz Pana. 31 Eliasz wziął dwanaście kamieni według liczby plemion potomków Jakuba, którego doszło słowo Pana tej treści: Izrael będzie imię twoje. 32 Z tych kamieni zbudował ołtarz w imię Pana, wykopał wokoło ołtarza rów o pojemności dwóch miar zboża, 33 Następnie ułożył drwa, poćwiartował cielca i ułożył na drwach, 34 I rzekł: Napełnijcie cztery wiadra wodą i wylejcie je na ofiarę całopalną i na drwa. Potem rzekł: Powtórzcie to jeszcze raz. I oni powtórzyli to jeszcze raz. I znów rzekł: Uczyńcie to po raz trzeci. I oni uczynili po raz trzeci. 35 I spłynęły wody te z ołtarza tak, że i rów wypełnił się wodą. 36 A gdy nadeszła pora składania ofiary z pokarmów, prorok Eliasz przystąpił i rzekł: Panie, Boże Abrahama, Izaaka i Izraela! Niech się dziś okaże, że Ty jesteś Bogiem w Izraelu, a ja twoim sługą i że według twego słowa uczyniłem to wszystko. 37 Odezwij się, Panie, odpowiedz mi, a niech ten lud pozna, że Ty, Panie, jesteś Bogiem prawdziwym i że Ty odmienisz ich serca. 38 Wtedy spadł ogień Pana i strawił ofiarę całopalną i drwa, i kamienie, i ziemię, a wodę, która była w rowie, wysuszył. 39 Gdy to cały lud zobaczył, padł na twarz, mówiąc: Pan jest Bogiem, Pan jest Bogiem! 40Wtedy Eliasz rzekł do nich: Pochwyćcie proroków Baala, niech nikt z nich nie ujdzie. I pochwycili ich, po czym Eliasz sprowadził ich nad potok Kiszon i tam kazał ich zabić.

Podczas panowania króla Achaba kult Baala coraz bardziej zyskuje przewagę. Żona Achaba, Izebel, przewodzi ludowi w tym kierunku. Prorok Eliasz, Tiszbijczyk, modli się do Boga, aby zesłał suszę, tak aby Izrael (czyli tutaj północne królestwo dziesięciu pokoleń) zobaczył, że kult Baala obraża Boga, i aby lud powrócił do oddawania czci prawdziwemu Bogu. Eliasz ogłasza suszę królowi Achabowi i ukrywa się przy potoku Kerit. Przez trzy lata w Izraelu nie pada deszcz. Następnie Eliasz musi ponownie udać się do Achaba i polecić mu, aby wraz z ludem przyszedł na górę Karmel. Tam Eliasz stawia lud przed wyborem: „Jeżeli Pan jest Bogiem, idźcie za nim, a jeżeli Baal, idźcie za nim!” „Jak długo będziecie kuleć na dwie strony?” Tak się też dzieje. Składane są dwie ofiary: jedna na prostokątnym, wykutym w skale ołtarzu dla Baala, a druga na odnowionym przez Eliasza ołtarzu dla PANA, zbudowanym z dwunastu kamieni. Bóg, który ogniem z nieba strawi złożoną Mu ofiarę, jest prawdziwym Bogiem! Baala nazywano bogiem słońca. Jego wyznawcy wierzyli, że to on zsyła grzmoty i błyskawice. Ale Baal nie odpowiada, choć kapłani Baala przez wiele godzin wołają do niego i ranią samych siebie. Wtedy Eliasz przygotowuje ofiarę i każe polać ją dwunastoma dzbanami wody. Na jego modlitwę Bóg odpowiada ogniem, który pochłania ofiarę, ołtarz i wodę! „PAN jest Bogiem!” Kapłani Baala zostają zabici przez Eliasza, zgodnie z Księgą Powtórzonego Prawa 13, wersety od 1 do 5. Ta historia jest ostrzeżeniem, aby w oddawaniu czci Bogu nie być obłudnym ani rozdwojonym. „Nikt nie może dwom panom służyć, gdyż albo jednego nienawidzić będzie, a drugiego miłować, albo jednego trzymać się będzie, a drugim pogardzi. Nie możecie Bogu służyć i mamonie.” (Ewangelia Mateusza 6, werset 24) Historia narodu izraelskiego ukazuje powtarzający się schemat: odchodzenie od Boga i powrót do Niego. Susza była środkiem karcenia w ręku Boga, aby skłonić Izrael do powrotu — aby służył Mu „całym sercem”. Ten środek karcenia ukazuje łaskawą miłość Boga do Jego ludu. Działanie Eliasza przypomina Jana Chrzciciela, który również wzywał do nawrócenia, gdy ogłaszał przyjście Mesjasza. Mesjasz, który miał przyjść po nim, miał „chrzcić Duchem Świętym i ogniem”. Ewangelia Łukasza 1, wersety od 16 do 17: „On (Jan Chrzciciel) wielu też spośród synów izraelskich nawróci do Pana, Boga ich. On to pójdzie przed nim w duchu i mocy Eliaszowej, by zwrócić serca ojców ku dzieciom, a nieposłusznych ku rozwadze sprawiedliwych, przygotowując Panu lud prawy..” Jezus, Mesjasz, również wzywał do nawrócenia: „Nawracajcie się, gdyż przybliżyło się Królestwo Niebios.” O swojej misji powiedział: „Zostałem posłany tylko do zagubionych owiec domu Izraela.” Księga Ezechiela 34, werset 16: „Będę szukał zaginionych, rozproszone sprowadzę z powrotem, zranione opatrzę…”

• Udostępnij Facebook
• Udostępnij Twitter
• Udostępnij Linkedin
• Udostępnij Pinterest
• Udostępnij Instagram